Fade to black

black

De kwaliteit van de Zweedse regering kan met recht twijfelachtig genoemd worden. Kennis en opleidingsniveau is over het algemeen laag. Slechts een paar ministers zijn in staat een debat of interview op een waardige en intelligentie manier te voeren. Men beantwoordt geen vragen en praat over iets heel anders dan wat de vraag betreft, herhaalt ingestudeerde mantra’s, spreekt zich uit over kwesties waar men niets van afweet, en herhaalt mechanisch door spindokters geproduceerde slappe praatjes, zonder enig gewicht van eigen denken.

Onze hele publieke scene is doordrenkt met een angst om alles wat met de islam te maken heeft aan te raken. Kennis van de religie islam en zijn ideologie is over het algemeen zeer laag of niet aanwezig, de naïviteit en onwetendheid is schrikbarend.

De Sociaal-Democraten en andere linkse partijen omarmen de islam en de moslims, en doen er alles aan om de islamieten en hun organisatie’s in een goed daglicht te stellen. De Zweedse minister van Buitenlandse Zaken Wallström gaat zelfs zover te beweren dat islamitisch terreur volgens haar de schuld van Israël is.

Een paar Oost- en Midden-Europese landen hebben vóór hun toetreding tot de Europese Unie Palestina als staat erkent, maar Zweden is het enige huidige lid van de EU wat Palestina als staat geaccepteerd heeft. Het internationaal recht verklaart wat een staat is: (1) Soeverein controle over een bepaald grondgebied, (2) een bevolking, (3) een functionerende regering of staatsmacht. Er is geen onbetwist Palestijns territorium, er bestaat een Palestijns volk, maar geen vaststaande soevereine staatsmacht. De terroristische organisatie Hamas heeft het hef in Gaza en bestuurt de Palestijnse leiding. Hamas is van mening dat Israël geen bestaansrecht heeft en het land met de grond gelijk gemaakt moet worden. Door onprofessioneel reageren in deze staatskwestie heeft de regering van Zweden de harten van de Palestijnen en moslims gewonnen, ten koste van zijn geloofwaardigheid in de internationale gemeenschap in het algemeen en onder de westerse democratieën in het bijzonder. Hoe kan Zweden op deze manier een belangrijke rol spelen in het politieke probleem om een oplossing te vinden in het conflict tussen Israël en Palestina?

Na de terreurdaden in Parijs kwam de Zweedse regering, met zijn minister van Buitenlandse Zaken Wallström als stormram, naar voren met de buitengewoon onsmakelijke verklaring dat Israël door zijn buitenlandse politiek voor een groot gedeelte de verantwoording draagt voor deze islamitische terroristische misdaden.

Tijdens een debat afgelopen week in het Zweedse parlement wat op t.v. werd uitgezonden geeft de minister van buitenlandse zaken Wallström commentaar op kritiek van de oppositie dat ze zich niet uitspreekt over de afschuwelijke moordaanvallen van moslims op onschuldige Israëlische burgers. Uiteraard beklaagt ze allereerst plichtsgetrouw de aanvallen op de Israëlische bevolking. Maar daarna komt meteen het verplichte linkse goedmenswegkijk praatje – met het doel om de rol van de islam te bagatelliseren en Israël als de bron van het “kwaad” te markeren – waar de minister van buitenlandse zaken geheel uit het context begint te praten over onrechtvaardige executies van Israël. Later in een interview met het Zweedse t.v. programma Agenda bekent Margot Wallström dat zij niet op de hoogte is van Israëlische buitenwettelijke standrechtelijke executies.

Het beroep van minister van buitenlandse zaken eist diplomatieke vermogens, een gave wat Wallström geheel schijnt te ontbreken. Een goed diplomaat balanceert tussen twee uiterste om evenwicht te vinden. Wallström is een zinkloodje. Als verdediging voert ze aan dat de joden uit Israël een lastercampagne tegen haar zijn begonnen, en het orakel van het Zweedse linkse echokutput ergens in een dromenwereld van verlate hippies in de werkelijke wereld krijst dat ze is misbegrepen. In een ontaarde hel van politieke werkelijkheid.

En alsof dat niet genoeg ellende is komt ook nog is dat mislukte zaadcel wat zich de minister-president van de ondergang van Zweden durft te noemen, nageboorte van Stalin, plofkop Löfven naar boven drijven, en schept nog een beetje linkse bullshit bovenop de mesthoop waarop die met zijn dhimiegat opzit, die zijn achterhersenen aan het werk gaat zetten om het probleem uit te zoeken. Alsof iemand geïnteresseerd wat dat slinke fossiel denkt of doet. De islamitische zaadcel. Ook jij wordt een kind van de rekening. Vroeger of later.

Het is een droeve treurnis en tragedie dat we niet de Israëlische staat uit volle hart steunen. Israël is de enige werkelijke democratie in het Midden-Oosten.

De Arabische wereld en de rest van het islamitisch gebeuren is niet een rolmodel voor de moderne westerse wereld.

Bron:

Met hier en daar een kleine rommelige gedachtevulling.

http://samtiden.nu/23135/ar-regeringen-antisemiter/

All i see is absolute horror, darkness is impressing me.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s